Eigenwijsheid vs Eigen Wijsheid

Eigenwijs. Koppig. Niet bereid te luisteren. Handelingen die we als negatief betitelen, als negatief ervaren - in 'de ander'. We kennen het allemaal, evenals de ergernis en frustratie die het gevolg zijn. Enig idee waarom?
De ander houdt ons een spiegel voor, en nog wel een waarin we liever niet willen kijken.

Want dit is wat er onderhuids speelt:
Meestal komt eigenwijs/koppig handelen voort uit angst - om iets te veranderen, op een andere manier te doen of te benaderen. Een mens is een gewoontedier, en verandering is onbekend en daarom vaak een beetje eng. Denk bijvoorbeeld aan een kind dat voor het eerst iets alleen aan een (onbekende) volwassene moet gaan vragen. "Ik durref niet..."
Ook is er vaak een fors stuk ego van onszelf mee gemoeid. Door de eigenwijsheid, koppigheid, 'doofheid' van de andere partij voelen we ons bedreigd, aangevallen in ons gevoel van eigenwaarde.

Sta even stil bij dit spiegelbeeld. De dingen waaraan je je ergert in de ander zijn doorgaans juist die dingen die in jou om aandacht vragen. Liefdevolle aandacht voor jeZelf is het uitgangspunt om verandering te bewerkstelligen. De verandering die je zo graag zou willen zien in de ander begint, hoe paradoxaal ook, in jou. Hoe jij omgaat met de buien, het humeur van anderen.
Wanneer je de ander kunt zien als dat bange kind, zul je veel milder reageren op diens handelwijze. En als je je realiseert dat je altijd veilig bent bij jeZelf, kan niemand je gevoel van eigenwaarde aantasten.

Maar hoe zit het nou met ZELF eigenwijs zijn? Wanneer je weet dat je ZELF tegen-beter-weten-in iets blijft doen op de oude manier?
Ook nu is angst het uitgangspunt. Accepteer dat je bang bent om je handelwijze te veranderen. Accepteer dat je bang bent voor het onbekende. Zie die angst onder ogen, erken dat hij er is. Bedank hem dan voor de les die hij je leert, en laat hem los. Stuur hem terug naar de Bron om te worden getransformeerd in positieve energie.

Wijsheid komt slechts mondjesmaat tot stand - denken we. Het is een verworvenheid waar we een hoop tijd voor nodig hebben ('oude mensen zijn wijs') en hard voor moeten werken of een moeilijk leven voor moeten doorstaan. Alleen door de inzichten die we op die manier verwerven worden we wijs.

Mis. Dit is helaas de gangbare opvatting van het oude 3-dimensionale referentiekader - en dat heeft afgedaan. De Waarheid is dat in ieders Hart een bron van Wijsheid te vinden is, die ligt te wachten om ont-dekt te worden. Het is simpel en makkelijk om die aan te boren; je hoeft slechts te luisteren naar de stem van je Hart en ernaar te handelen. Wanneer je dat eenmaal doet, is eigenwijsheid verleden tijd en leef je vanuit je Eigen Wijsheid.

Liefde, Licht en Wijsheid,
Alexa

Bevrijd jezelf

We hebben allemaal wel iets in ons dat we liever kwijt dan rijk zijn. Of het nu gaat om een bepaalde angst, een situatie die we telkens weer meemaken of een gedragspatroon. Er is een simpele formule om dit soort dingen los te laten en ons ervan te bevrijden. 

1. Zie onder ogen wat je wilt veranderen/kwijt wilt.
2. Erken dat het er is.
3. Vergeef jezelf dat je het hebt vastgehouden.
4. Laat het los.

"Simpel... ja, ja... Jij hebt makkelijk praten!" hoor ik je denken. En toch is het zo. Door deze 4 stappen te volgen kun je jezelf bevrijden van alles dat je ervaart als negatief en ongewenst. Het vereist echter wel moed en volstrekte eerlijkheid naar jezelf toe.

Een voorbeeld:
1. Je hebt de vaste overtuiging dat mannen in de maatschappij beter af zijn dan vrouwen.
2. Erken dat je je als vrouw minderwaardig voelt aan mannen.
3. Vergeef jezelf dat je die overtuiging al zolang hebt vastgehouden.
4. Bedank de negatieve overtuiging voor de les die je hij je heeft geleerd, en stuur hem terug naar de Bron, de Creator, om te worden getransformeerd in positieve energie.

Veranderingen bewerkstelligen en jezelf bevrijden is alleen maar moeilijk als het je eigen OVERTUIGING is dat het zwaar werk is! Je kunt het net zo moeilijk of makkelijk maken als je zelf wilt - en dàt is MIJN overtuiging!

Liefde, Licht en Waarheid,
Alexa

Diepste angst - 2: Verwerken en Loslaten

In het vorige artikel heb ik beschreven wat mijn diepste angst was, het diepst weggestopte probleem, de 'kapstok' waar alle toestanden en ervaringen aan opgehangen waren. Toen dat eenmaal duidelijk was, had ik een beetje het gevoel tegen een betonnen muur op te lopen. Want je weet dan wel wat er aan de hand is, maar hoe ga je nu verder?
Ik las om de haverklap 'release your core fear by processing it through the heart'. Laat je diepste angst los door hem te verwerken met je hart. Over cryptisch gesproken! 
Hoe moest ik me dat in vredesnaam voorstellen?

Al jaren volg ik mijn intuïtie, en die bleef maar zeggen: 'Ga naar binnen'. 
Met frisse tegenzin (jezelf tegenkomen is nooit leuk) heb ik dat toen maar gedaan.
Ik ben rustig gaan zitten, heb mezelf geconcentreerd op de lichte plek in mijn hart en heb gevraagd wat ik moest doen om dit probleem op te lossen.
Dit is wat er gebeurde.

Ik zag een strandje met links de zee en rechts een enorme rotswand, met daarin een stel gigantische, gebeeldhouwde stenen deuren; een soort grote poort. Er was een tovenaar, echt een machtige magiër, die probeerde ze open te krijgen met geweld: dynamiet, zelfs een tsunami - maar niets werkte. Toen was er opeens een vrouw, een klein, frêle figuurtje in een zilvergrijze lange jurk met licht op haar voorhoofd. (Ik realiseerde me dat ik zowel de tovenaar als de vrouw was.) Ze zei hem, heel rustig, dat het zo niet werkte en liep naar de poort toe. Ze legde haar linkerhand op haar hart en haar rechterhand op de poort en zei: 'Geef maar, laat je pijn maar gaan.' Ik WIST dat ik - als dat kleine, tere vrouwtje - de macht had om die enorme poort open te krijgen, simpelweg door de kracht van Liefde en Mededogen. De tovenaar vervaagde, en ja, de poort liet zijn verdriet en pijn los - die ik voelde in mijn hart en kon verwerken.
Het duurde een poosje (oh, de pijn...), maar uiteindelijk was het gedaan en zie, de poort zwaaide open. Deuren van wel een halve meter dik, en ik verwachtte geknars en gekraak te horen, maar het was doodstil.

Achter de poort bleek een enorm gewelf te zitten, en daaruit kwam een kind. Een prachtig meisje in een glanzende regenboogkleurige prinsessenjurk, dat op me toekwam en me begroette met: 'Ik zou je graag een knuffel willen geven, maar ik ben vies en wil je mooie jurk niet vuil maken.' En er was nergens op of aan haar ook maar een vlekje te bekennen!
We gingen op zoek naar een spiegel, zodat ik haar kon laten zien hoe mooi ze was, maar er was niets te vinden, alleen lege frames. Ik haalde ergens vanachter mijn rug opeens een spiegel vandaan en liet haar zien dat ze zo schoon en mooi was als pasgevallen sneeuw. Toen ze besefte dat ZIJ dat spiegelbeeld was, keek ze me aan en vroeg verlegen: 'Heb je ook zo'n kleurige spijkerbroek voor me?' Ik moest lachen, en in een oogwenk was de jurk verwisseld voor spijkerbroek, T-shirt en gympen. Ze gaf me een dikke knuffel; ik liet haar los en ze huppelde naar buiten om te spelen.

Ik bleef achter in het gewelf, draaide me om en keek naar buiten over de zee. Ik liep naar de drempel en stak mijn armen omhoog in een uitbarsting van dankbaarheid, maar had het gevoel dat ik 'leeg' was. Waar eerst mijn hart had gezeten, was een leegte. Hoe kon ik die vullen? En waarmee?

Vrede, Liefde en Licht,
Alexa

Diepste angst - 1: Lokaliseren

De (engelstalige) spirituele blogs die ik volg hebben het al een poos gehad over 'NU is de tijd om je 'core fear', je diepste angst, los te laten.' 
Nou wist ik al een tijdje dat ik voor een groot deel geregeerd werd door angst, maar wat de ergste daarvan zou zijn - geen idee. En dat is logisch, want je 'diepste angst' zit ook het diepst begraven in je onderbewuste. 
Wanneer je het plaatje ondersteboven houdt, wordt het misschien wat duidelijker. Je diepste angst is de kapstok waaraan al je andere angsten en problemen zijn opgehangen.
Oi...

Zo lang als ik me kan herinneren heb ik, eerst als meisje en later als vrouw, problemen gehad met mannen. 
Mijn vader was al oud toen ik geboren werd, en hij was een nogal autoritaire, dominante figuur heb ik achteraf begrepen (hij stierf toen ik 2 jaar oud was). Ook heeft hij mij behandeld op een manier die tegenwoordig simpelweg als 'kindermishandeling' te boek staat. 
Rond mijn 15e kreeg ik een stiefvader, die dezelfde trekjes vertoonde, maar daarbij ook de gewoonte had om anderen te kleineren en naar beneden te trappen. 
Ik was 18 toen ik het huis uitging, maar had me tegen die tijd al gedrag aangemeten dat je kunt omschrijven als 'willen behagen'; ik deed van alles om het anderen, en dan met name mannen, naar de zin te maken. Ik cijferde mezelf weg en stelde altijd wensen/comfort van een ander voorop. Dit soort gedrag werkt op den duur destructief, omdat je alleen maar 'naar buiten kijkt' en voorbijgaat aan wat er binnenin jezelf aan behoeftes leven.
Ik werd zwanger, en het was een geval van 'wie het krijgt mag het houden'. De vader heeft altijd ontkend dat de jongens (ja, het werd ook nog eens een tweeling) van hem zouden zijn.
Relaties waren gedoemd te mislukken omdat ik niet verwachtte een gezonde relatie te kunnen aangaan, laat staan die op te bouwen en uit te bouwen. Ik plaatste mezelf nog altijd in die ondergeschikte rol.
Op mijn 41e ben ik dan toch getrouwd, en heb er nog een paar zoons bijgekregen. Jep, in totaal 4 jongens - en een man die zich nog vaak als een kind kan gedragen.

Ik kan nog wel een uur doorgaan met jeremiëren, maar ik heb het bovenstaande alleen verteld om mijn diepste angst in context te plaatsen. Nu ben ik dan eindelijk zover dat ik zie waarom ik gezegend ben met zoveel 'mannen' (van alle leeftijden) om me heen. Ik moest LEREN.
Leren om in te zien en te doorzien welk gedrag ik vertoonde, en waarom.
Ze hebben me allemaal vaak tot wanhoop gedreven, en dan met name omdat ze niet luisterden naar wat ik zei. Ze hóórden me niet eens! Maar waaróm dan toch?!

Ik vond dat ik 'er niet mocht zijn' omdat ik aan alle kanten tekortschoot. Dat ik geen recht van bestaan had. En wie niet bestaat, wordt ook niet gehoord.
Mijn vader wilde een zoon en heeft zijn teleurstelling bij mijn geboorte duidelijk laten merken. Mijn stiefvader kon er niet tegen dat ik intelligenter was dan hij. Ik had vriendjes die zich óf als een bullebak gedroegen (omdat ik me opstelde als deurmat kwamen ze ermee weg), óf verzorgd wilden worden. Mijn overtuiging was echt: IK MAG ER NIET ZIJN (als vrouw). Gevolg: een minderwaardigheidscomplex van gigantische afmetingen.

Het heeft me jaren gekost om dit hele plaatje duidelijk te krijgen. Nu ik het dan eindelijk in kaart heb gebracht, blijft de vraag: hoe kom ik er vanaf? Ik wil dit niet langer!
Eerdergenoemde blogs spraken dan van 'processing through the heart' oftewel het verwerken met je hart. Maar hoe doe je zoiets?

Vrede. Liefde en Licht,
Alexa

Angst

Angst: een donkere kamer waarin
negatieven worden ontwikkeld. 

Deze uitspraak kwam ik tegen terwijl ik op zoek was naar wat mooie afbeeldingen om bij een artikel te plaatsen. Het bleef me bij, omdat het zo'n prachtige beeldspraak is. 
Ga maar na: het donker, helemaal een donkere kamer zonder enige verlichting, ervaren we vaak als beangstigend. Eigenlijk is dat angst voor het onbekende, want wat we niet zien of anderszins kunnen waarnemen met onze zintuigen, daarvan weten we niet hoe we erop moeten reageren. 

We stellen ons voor dat er 'enge dingen' zijn, spoken die ons achterna zitten, spinnen die over ons heen kruipen, enz. Negatieven die worden ontwikkeld. 

Maar wat zegt dit beeld ons nou precies? Dat we bang zijn voor/in het donker? Mmm... niet helemaal. Het vertelt ons dat we bang zijn - voor iets. Het maakt niet zozeer uit wat dat 'iets' is, wel dat we het gevoel hebben er niet tegen opgewassen te zijn. Angst houdt ons gevangen. 
Het ergst is nog, dat het angst is van eigen makelij - want jij bent de enige die in jouw geest leeft. JIJ bent degene die zich die dingen voorstelt!

En dan kom je het volgende tegen:

De mens is vrij op het moment dat hij dat wenst te zijn. - Voltaire

Met andere woorden: als je je voorstelt dat je vrij bent, dan ben je dat ook.
Wanneer je dat eens goed tot je laat doordringen, begrijp je dat je ALTIJD de keuze hebt: bang zijn, of vrij van angst door het leven gaan. Om een bijbelse uitlating te verdraaien: kiest dus heden hoe gij leven zult.

Vrede, Liefde en Licht,
Alexa